ကၽြန္မ၏ခံစားမႈမ်ား သီကံုးရာ လြတ္လပ္ျခင္းအႏုပညာ


ေခတ္စနစ္၏ ျဖစ္တည္ရာ …
July 15, 2008, 6:34 am
Filed under: My Opinion
မနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္ႏုႏုက တေျဖးေျဖး ရပ္စဲသြားေသာ မိုးစက္မိုးေပါက္မ်ားၾကားမွ လူးလြန္႕စြာ ႏိုးထအသက္၀င္လာသည္ .. ။ ကားလမ္းမႏွင့္နီးေသာ ကၽြန္မ အိမ္ခန္းေလးမွၾကည့္လိုက္လ်င္ အသက္၀င္လႈပ္ရွားလာေသာ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ထဲမွာ အလုပ္မွလာၾကိဳေသာကားမ်ား ၊ အလုပ္သြားေနေသာ ကားမ်ား ၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားျဖင့္ ႏိုးထလာေသာ ေန႕သစ္တစ္ရက္ကို ကုိယ္စီတာ၀န္မ်ားျဖင့္ လႈပ္ရွားပံုေဖာ္သြားလာေနၾကသည္ .. ။ တစ္ဖက္ခန္းမွ ေက်ာင္းသြားရန္ ႏိုးထလာေသာ ညီမေလးမ်ားအသံကို နားစြင့္ရင္း သူတို႕အားလံုးအတြက္ အဆင္သင့္ျပင္ဆင္ျပီးထားေသာေၾကာင့္ တျခားအလုပ္မ်ားကိုသာ စဥ္းစားခန္းဖြင့္ေနမိသည္ .. ။

`သမီးေရ ညီမေလး ေနမေကာင္းဘူးတဲ့´

မတိုးမက်ယ္ စိတ္ပူျခင္းေလသံစြက္ဖက္ေနေသာ ေမေမ့အသံကို ကၽြန္မ ၾကားလိုက္ရင္း ညီမငယ္ေလးအခန္းသို႕ ကၽြန္မ ၀င္သြားလိုက္သည္ .. ။

အဖ်ားရွိန္ျမင့္ေနေသာ ညီမငယ္ေလးကိုၾကည့္ရင္း စိတ္ပူမိကာ `ေဆးခန္းသြားပို႕ရမယ္´ဟု ေမေမ့ကို လွည့္ကာေျပာလိုက္သည္ .. ။ ရုတ္တရက္ ညီမေလးက

`ေမၾကီး ဒီေန႕သမီးနဲ႕ပဲေနေနာ္ .. သမီးေနမေကာင္းဘူး ။ အလုပ္မသြားပါနဲ႕´ ဟု အသံတိမ္ေလးျဖင့္ ေျပာလာသည္။ အလုပ္မပ်က္ကြက္ခ်င္သလို တစ္ဖက္ကလည္း စိတ္ပူပန္ေနပံုရေသာ အေမ့ကိုၾကည့္ကာ ကၽြန္မ ဘာမွ အၾကံမေပးမိ .. ။

`ဟယ္ ေမၾကီးက ခြင့္သိပ္ယူလို႕မရေတာ့ဘူး ။ ခြင့္ရက္ေတြကနည္းေနျပီ´ဟု ေမေမက လွမ္းေျပာခ်ိန္ ညီမငယ္ေလးက ဘာမွဆက္မေျပာေတာ့ … ။

ကၽြန္မ ညီမငယ္ေလး၏ ခံစားခ်က္ကို ကိုယ္ခ်င္းစာမိသည္။ ေနမေကာင္းခ်ိန္ အမမ်ားထက္ မိခင္ကိုသာ ေတာင့္တၾကသည္။

`မမနဲ႕ပဲေနေနာ္ ။ မမရွိတာပဲ´ဟု ေမေမကေျပာခ်ိန္ `ဟင့္အင္း သူတုိ႕နဲ႕မေနခ်င္ဘူး။ သူတို႕ခ်က္ေကၽြးတာေတြ ၊ လုပ္ေကၽြးတာေတြက မာမီေလာက္မေကာင္းဘူး´ဟု ညီမငယ္ေလးကျပန္ေျပာေတာ့ ကၽြန္မက `အမ္´ဟု တစ္ခ်က္သာ ေရရြတ္ရင္းျပံဳးမိသည္။

သမီးငယ္၏ ဆႏၵကို လိုက္ေလ်ာျခင္းကတစ္ဖက္ ၊ စိတ္ပူျခင္းကတစ္၀က္ျဖင့္ ထုိေန႕က ေမေမ အလုပ္မသြားျဖစ္ခဲ့။ အနီးကပ္ျပဳစုရင္း ေဆးခန္းကို ကုိယ္တိုင္လိုက္ပို႕သည္။ အရင္ေနမေကာင္းခ်ိန္မ်ားက ထိုတာ၀န္မ်ားကို ကၽြန္မသာ လုပ္ေပးေလ့ရွိေပမယ့္ မိခင္ကိုသာ ပိုမိုအလိုရွိေနၾကတာ ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းနားလည္မိပါသည္။

စက္ရုပ္မ်ားသာ ရွင္သန္ေနေသာ ကမာၻအလား .. ေနရက္မ်ားတုိင္းမွာ တာ၀န္အလုပ္မ်ားကုိယ္စီျဖင့္ ရုန္းကန္ရွင္သန္ေနရေသာ ဒီေခတ္ရာစုမွာ ေႏြးေထြးမႈေမတၱာအၾကင္နာမ်ားက တစတစ ေလ်ာ့က်လာသည္။ ေက်ာင္းတစ္ဖက္ ၊ အလုပ္တစ္ဖက္ျဖင့္ ယခင္က ကၽြန္မ အလုပ္ရႈပ္ေနခ်ိန္ မိသားစုျဖင့္ ပံုမွန္စကားေျပာခ်ိန္ေတာင္ မရွိခဲ့။ တခါတရံ ကၽြန္မႏွင့္ကၽြန္မ မိဘမ်ား တစ္ပါတ္မွာ တစ္ရက္ေလာက္သာ ေတြ႕ခဲ့ရသည္မ်ားလည္း ရွိခဲ့ဖူးသည္။ အိပ္ခ်ိန္ ၊ စားခ်ိန္ ၊ သြားခ်ိန္ အစစအရာရာ မတူေသာ ဘ၀ေတြမွာ ကုိယ္စီရွင္သန္ၾကရင္း ၊ တစ္အိမ္တည္းအတူေနကာ မိမိအလုပ္မ်ားျဖင့္ မိမိရႈပ္ေနၾကရင္း စကားပင္ ေသခ်ာမေျပာျဖစ္ .. ။

စကၤာပူလူမ်ိဳးအမ်ားစု က်င့္သံုးၾကေသာ `အိမ္ေဖာ္´ထံုးစံအရ ကေလးမ်ားကို အိမ္ေဖာ္မ်ားႏွင့္သာ ၾကီးျပင္းေလ့ရွိၾကသည္။ မ်ားျပားလြန္းလွေသာ အလုပ္တာ၀န္ ၊ အခ်ိန္မ်ားၾကား မိမိသားသမီးကို အခ်ိန္မ်ားစြာေပးဖို႕ မိခင္မ်ား မတတ္ႏိုင္ၾက။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ထိုအေၾကာင္းရင္း၏ တရားခံမွာ မိခင္တစ္ေယာက္တည္းတြင္ မဟုတ္ .. ။ လူေနမႈအဆင့္တန္း ၊ ေခတ္စနစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဆိုးက်ိဳးအခ်ိုဳ႕သာျဖစ္သည္ .. ။ ဖခင္မွာ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ၀င္ေငြေလာက္ပဲရွိပါက ေနာင္အနာဂတ္ saving အတြက္ မိခင္မ်ားကပါ `ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြက္´ လုပ္ကိုင္ၾကရသည္ .. ။ တစတစ တက္လာေသာ ကုန္ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ အျပိဳင္ .. ဘ၀ေရွ႕ေရးအတြက္ ၊ မိမိအတြက္ ၊ သားသမီးမ်ားအတြက္ ၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ပံုမွန္ေလးရွိေနဖို႕အတြက္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ပညာရပ္အလုပ္ကိုင္မ်ားျဖင့္ ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းေနရေသာ လူမ်ားအားလံုး မိသားစုေႏြးေထြးမႈအခ်ိန္က ယခင္ထက္ပိုမိုနည္းပါးလာတာကိုေတာ့ မလြဲမေသ၀န္ခံရပါမည္။

မိသားစုတစ္ခုမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လည္ပတ္ျခင္း ၊ အခ်ိန္မ်ားမ်ား မေပးႏိုင္ျခင္းေတြ ျဖစ္လာေသာ ေခတ္စနစ္အရ အခ်ိန္မ်ားစြာ မေပးႏိုင္ခ်ိန္ Quality Time တန္ဖိုးရွိေသာ အခ်ိန္ကာလေလးတစ္ခုကိုသာ ၾကိဳးစားဖန္တီးသင့္သည္ဟု ကၽြန္မ ေတြးမိသည္။ အတူရွိေနခ်ိန္ကာလေလးမ်ားကို တန္ဖိုးရွိစြာ ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အသံုးခ်မွသာလ်င္ မိသားစုေႏြးေထြးမႈမ်ား မေလ်ာ့သြားႏုိင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္ .. ။

ဥပေဒေတြ ၊ ႏိုင္ငံေရး အယူအဆ သတ္မွတ္ပံုေတြ တစ္ႏိုင္ငံႏွင့္တစ္ႏိုင္ငံ မတူညီၾကေသာ္လည္း စီးပြားေရးအရ ပိုမိုေအာင္ျမင္တိုးတက္ေအာင္ ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ ႏုိင္ငံမ်ားအားလံုးမွ လူမ်ားဘ၀ကလည္း အလုပ္ခ်ိန္မ်ား ၊ အလုပ္ဖိစီးမႈဒဏ္မ်ား ၊ ပင္ပန္းမႈမ်ားျဖင့္ လည္ပတ္ရင္း ဘ၀အဓိပၸါယ္ေလး မေပ်ာက္ဆံုးသြားေအာင္လည္း ဂရုျပဳသင့္လွေပသည္ … ။

တကယ္ေတာ့ ဘ၀မွာ ဘီလ်ံနယ္ျဖစ္ဖို႕လည္း မလုိပါဘူး .. ။ ကမာၻေက်ာ္ေအာင္ နာမည္ၾကီးမွ ေနေပ်ာ္မွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး .. ။ ဘန္ဂလိုနဲ႕ေနႏုိင္မွ လူရာ၀င္တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး .. ။ မၾကိဳးစားဘဲ ထိုင္ေနရံုနဲ႕လည္း မလံုေလာက္ေသးဘူး .. ။ လက္ရွိအေနအထားမွ အေကာင္းဆံုးကို ဆက္လက္ၾကိဳးစားၾကရင္း ဘ၀ကို အလင္းတန္းေနေရာင္ျခည္ေပးစြမ္းႏုိင္တဲ့ မိသားစုဘ၀ ၊ ေႏြးေထြးေပ်ာ္ရႊင္မႈဘ၀ ၊ ေအးခ်မ္းမႈသစၥာအားလံုး မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ၾကိဳးစားထိန္းသိမ္း စီမံခန္႕ခြဲႏိုင္မွသာလ်င္ `ဘ၀အဓိပၸါယ္´ဆိုတာ ျပည့္စံုသြားမွာပင္ မဟုတ္ပါေလာ။


3 Comments so far
Leave a comment

လာလယ္သြား ပါတယ္ ။ ဒီလို ရသေလးေတြေရးပါဦး ေနာ္ အမ

Comment by Aung Phyoe

Hi, ma lin latt this is very valuable essay of u. i really agree with u and i also have same feelings like u.

Comment by moe thandar

That’s totally right, sis. Keep yourself up in that great living art. Yeah, it’s artistic writing style too.

Comment by Mintasay




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s



%d bloggers like this: